بیگانگان زمینی؛ آیا وقت آن رسیده که خودمان دست به خلق حیات فرازمینی بزنیم؟
بیگانگان زمینی؛ آیا وقت آن رسیده که خودمان دست به خلق حیات فرازمینی بزنیم؟
تزریق میکروبهای زمینی به اقیانوسهای یخی و دورافتادهی قمرها برای بررسی چگونگی شکلگیری حیات، ممکن است شبیه نقشهی شیطانی یک شخصیت فوق شرور در کتابهای کمیک به نظر برسد؛ اما پژوهشگران میگویند با توجه به احتمال وجود اقیانوسهای مایع در زیر سطح مکانهایی مانند انسلادوس، تیتان یا اروپا که همگی قمرهایی از زحل یا مشتری هستند، اکنون زمان مناسبی است که ایدهی تلقیح یک جهان با حیات را بهطور جدی بررسی کنیم. چارلز کاکل، زیستاخترفیزیکدان دانشگاه ادینبرو در اسکاتلند میپرسد: «آیا این فرآیند میتواند نخستین آزمایش بشری برای خلق یک زیستکره باشد؟»
کاکل و همکارانش در پژوهشی که در نشریه Space Policy منتشر شده است، میگویند انسلادوس قمر زحل، میتواند بهترین مکان برای آغاز هرگونه پرسش دربارهی تلقیح یک دنیای بیگانه با حیات باشد، چرا که ظاهراً همهی مواد لازم برای حیاتی را که میشناسیم دارد؛ اما حتی ایدهی تزریق حیات بهعنوان یک نوع آزمایش، چه از منظر اخلاقی چه عملی، پرسشهای زیادی را به وجود بیاورد. چطور میتوانیم مطمئن شویم که در آنجا از قبل حیاتی وجود ندارد؟ و اینکه آیا ما در حال برهمزدن تکامل یک اکوسیستم بیگانه نخواهیم بود؟ چه نوع آزمایشهایی را میخواهیم انجام دهیم؟ و این آزمایشها چه پاسخهایی به ما خواهند داد؟
بیشتر دانستههای ما دربارهی قمر کوچک زحل، از فضاپیمای کاسینی ناسا به دست آمده است. این کاوشگر بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۷ سیارهی زحل را مطالعه کرد و در این مدت، به دور بسیاری از قمرهای آن نیز چرخید.
