به گزارش خبرگزاری بیکینگ، این پروژه به رهبری شرکت مشاوره‌ای Frazer-Nash و با همکاری مؤسساتی همچون Spirit AeroSystems و دانشگاه Cranfield در حال اجراست. اینویکتوس از فناوری‌های شرکت بریتانیایی Reaction Engines بهره می‌برد؛ همان شرکتی که پیش‌تر برای ساخت هواپیمای فضایی بلندپروازانه «اسکایلون» تلاش می‌کرد اما سال گذشته ورشکست شد.
قلب فناوری اینویکتوس، یک سامانه «پیش‌خنک‌کننده» (Pre-cooler) است که پیش‌تر در توسعه موتور ترکیبی SABRE شرکت Reaction Engines آزمایش شده بود. این سامانه با خنک‌سازی هوای ورودی به موتور، امکان عملکرد سامانه‌های پیشران در سرعت‌های بالاتر از پنج برابر سرعت صوت (مافوق‌صوت) را فراهم می‌کند؛ جایی که موتورهای معمولی به‌دلیل گرمای شدید ناشی از اصطکاک، توانایی کار ندارند.
تامازو گیدینی، مدیر دپارتمان مکانیک در ESA، درباره اهمیت پروژه گفت:«پرواز مافوق‌صوت تنها مرز بعدی فناوری هوافضا نیست، بلکه مسیر تازه‌ای برای تحرک، دفاع و دسترسی به فضا به‌شمار می‌رود. با اینویکتوس، اروپا می‌خواهد در توسعه سامانه‌های پیشران هوابر و چندبارمصرف، پیشتاز باشد.»
اگرچه بودجه پروژه چندان چشم‌گیر نیست (حدود ۷ میلیون پوند معادل ۹.۴ میلیون دلار)، اما کارشناسان اروپایی آن را گامی تعیین‌کننده در مسیر تسلط بر فناوری هواپیماهای فضایی چندبارمصرف ارزیابی می‌کنند. طبق برنامه، طی ۱۲ ماه آینده طراحی مفهومی و اجزای اولیه این سامانه پروازی ارائه خواهد شد.
قرار است این پرنده فضایی، همچون هواپیما از باند برخیزد و به‌جای پرتاب عمودی، با ساختاری مشابه جنگنده‌های جت به مدار برسد؛ شیوه‌ای که نه‌تنها هزینه دسترسی به فضا را کاهش می‌دهد، بلکه می‌تواند تحولی در کاربردهای نظامی، تحقیقاتی و حتی حمل‌ونقل فرازمینی باشد.
در حال حاضر ایالات متحده با پروژه‌های نظامی مانند X-۳۷B، چین با پرنده فضایی شن‌لونگ، و شرکت‌هایی نظیر Virgin Galactic و Sierra Nevada Corp نیز در رقابت برای ساخت هواپیماهای فضایی قرار دارند. فرانسه نیز اخیراً از پروژه مشابهی با نام VORTEX خبر داده است.
تونی فورسایت، مدیر فناوری فضایی در آژانس فضایی بریتانیا، هدف از این پروژه را علاوه بر پیشرفت فناوری، تقویت امنیت ملی و رشد اقتصادی دانست.
منبع: space
۲۲۷۲۲۷
