محققان دانشگاه پیتسبورگ در آمریکا نانوذرات ضدسرطانی تولید کردهاند که به طور همزمان شیمیدرمانی و یک ایمونوتراپی (ایمنیدرمانی) جدید را انجام میدهد.
ایمونوتراپی نوعی روش برای درمان سرطان است که بر سیستم ایمنی بیمار اثر میگذارد و آن را بهمنظور مبارزه راحتتر با سرطان تقویت میکند. ایمونوتراپی جدید، ژنی را که در سرکوب سیستم ایمنی نقش دارد خاموش میکند و در صورت ترکیب با شیمیدرمانی در کوچککردن تومورها در موشهای مبتلا به سرطان روده بزرگ و پانکراس (لوزالمعده) مؤثر است.
سونگ لی (Song Li)، یکی از محققان تیم پژوهشی، گفت: دو جنبه نوآورانه در پژوهش ما وجود دارد: کشف یک هدف درمانی جدید و یک نانوحامل (نانوذرات حامل دارو) جدید که در تحویل انتخابی ایمونوتراپی و داروهای شیمیدرمانی بسیار مؤثر است.
شیمیدرمانی یکی از پایههای درمان سرطان است؛ اما باقیمانده سلولهای سرطانی ممکن است باعث عود تومور سرطانی شوند. این فرآیند شامل لیپیدی به نام فسفاتیدیلسِرین (یک فسفولیپید غشایی) است که معمولاً در لایه داخلی غشای سلول تومور یافت میشود؛ اما در پاسخ به داروهای شیمیدرمانی به سطح سلول مهاجرت میکند. در سطح، فسفاتیدیلسِرین بهعنوان یک سرکوبکننده ایمنی عمل میکند و از سلولهای سرطانی باقیمانده در برابر سیستم ایمنی محافظت میکند.
محققان نانوذرات را به موشهای مبتلا به سرطان تزریق کردند و دریافتند که حدود ۱۰درصد از نانوذرات خود را به تومور رساندهاند که پیشرفت چشمگیری در مقایسه با سایر پلتفرمهای برپایه نانوحامل محسوب میشد. تجزیهوتحلیل پژوهش قبلی نشان میداد که به طور متوسط فقط ۰.۷درصد از دوزهای نانوذرات به هدف خود میرسند.
این نانوذرات به طور چشمگیری مهاجرت فسفاتیدیلسِرین سرکوبکننده سیستم ایمنی را به سطح سلول کاهش میدهند.
تیم پژوهشی قصد دارد با انجام آزمایشها بیشتر به یافتههای خود اعتبار بخشد و عوارض جانبی بالقوه این درمان را بررسی کند.
۵۸۵۸
