این روزها اینگونه از ابرماه عکس بگیرید!

به گزارش خبرگزاری بیکینگ، در ماه دنیایی پنهان وجود دارد، از دهانه‌ها و کوه‌ها گرفته تا دره‌ها و دریاهای گدازه‌ای یخ‌زده، که اگر دوربین خود را به سمت آن بگیرید، در انتظار عکس گرفتن است. از آنجایی که بزرگ و روشن است و پیدا کردن آن آسان است، هدف مناسبی برای شروع سفر در عکاسی نجومی است.

بیشتر بخوانید:

این خودروی چینی از روی هواپیما ساخته شده‌است!/ عکس

چری از کراس‌اور برقی جدید خود پرده برداشت/معرفی چری eQ۷/عکس

در این مقاله، نکاتی ارائه خواهد شد تا به شما کمک کند با تجهیزاتی که دارید بهترین ها را از ماه بگیرید. ما به شما نشان خواهد داد که چگونه فقط با استفاده از یک تلفن هوشمند عکس های عالی بگیرید و چگونه با اعتماد به نفس بیشتر به تجهیزات بزرگتر بروید.

یک عکس موفق از ماه نیز ممکن است به شما کمک کند تا دوربین خود را بیشتر به سمت منظومه شمسی و اعماق فضا ببرید تا بتوانید از سیارات، ستارگان و حتی اجرام تماشایی در اعماق آسمان عکاسی کنید.

فقط گوشی هوشمند دارید؟ عالی است، شما هنوز هم می توانید چند عکس عالی از ماه بگیرید.

ماه برای عکاسی با گوشی هوشمند به اندازه کافی روشن است، اما مدل ها مختلف درجات مختلفی از موفقیت را به همراه خواهند داشت. ماه در هنگام کامل بودن و در مقابل خورشید در آسمان درخشان ظاهر می شود. یک ماه کامل در حال طلوع به دلیل اثری به نام توهم ماه به طور مصنوعی بزرگ به نظر می رسد.

یک عکس می تواند ناامید کننده باشد، زیرا ماه بسیار کوچکتر از حد انتظار به نظر می رسد. اگر دوربین شما به پیش زمینه علاقه دارد، ماه تمایل به نوردهی بیش از حد دارد. اگر دوربین شما طرفدار ماه باشد، پیش زمینه ممکن است کم نور شود و گم شود.

برای تصاویر دقیق تر، »تصویربرداری فوکال» این تکنیک را توضیح می دهد که دوربین را به سمت پایین چشمی تلسکوپ می گیرد و می تواند به طرز شگفت انگیزی خوب کار کند. اگر به تلسکوپ دسترسی دارید، روی ماه صف آرایی کنید و با دقت تمرکز کنید. پس از اتمام، دوربین را به سمت پایین چشمی بگیرید و دکمه شاتر را فشار دهید.

رویکرد دقیق تر
هنگامی که یک دوربین مناسب دارید، می توانید خلاقیت بیشتری در عکس های خود داشته باشید.

یک دوربین عکاسی عمومی با لنزهای قابل تعویض، راه را برای تصاویر دقیق‌تر از ماه باز می‌کند. اندازه ماه که در تصویر خود می گیرید به فاصله کانونی لنز شما بستگی دارد. هر چیزی بیش از 200 میلی متر شروع به آشکار کردن ویژگی های ملموس در سطح ماه می کند. یک لنز فاصله کانونی 1000 میلی متری یک دیسک کامل ماه را با جزئیات بسیار دقیق نشان می دهد.

اگر می توانید شکل ماه را ثبت کنید، تغییرات روزانه را ثبت کنید و نتایج را در قالب تقویم ارائه کنید. توجه داشته باشید که تغییر آب و هوا می تواند مانع پروژه هایی مانند این شود.

در ارتفاع کم، جزئیات ماه توسط جو زمین محو خواهد شد، اما ممکن است برخی از اثرات جالب نیز دیده شود. در اینجا، زمانی که ماه در حال غروب است، پدیده جوی نادری را به نمایش می گذارد که به عنوان فلاش قرمز شناخته می شود.

برای جزئیات ماه، دوربین را روی یک پلتفرم مانند سه پایه نصب کنید. برای از بین بردن نیاز به فشار فیزیکی دکمه شاتر و از بین بردن خطر لرزش ناخواسته دوربین، از شاتر از راه دور استفاده کنید.

دوربین و لنز را روی دستی تنظیم کنید. تنظیمات ISO باید پایین باشد، مثلاً برای دوربین های مدرن 200-1600. دیافراگم لنز باید کاملاً باز باشد با این نکته که برخی از لنزها لبه‌ها را تحت این تنظیم نشان می‌دهند. انتخاب کمترین عدد f (عدد f دیافراگم است، هرچه عدد f کمتر باشد، شاتر نور بیشتری وارد می کند) و افزایش یک یا دو توقف باید لرزش را از بین ببرد.

تمرکز دقیق ضروری است. یکی از ترفندها این است که فوکوس خودکار (AF) را روشن کنید و سپس دکمه شاتر را تا نیمه فشار دهید تا ماه در دید باشد تا لنز به طور خودکار روی لبه ماه فوکوس کند. پس از اتمام کار، لنز را روی فوکوس دستی (MF) تغییر دهید و مراقب باشید که حلقه فوکوس را دوباره لمس نکنید. اکنون لنز باید به درستی فوکوس شود.

با استفاده از نورسنج دوربین خود به عنوان راهنمای پایه، نوردهی های براکتی را برنامه ریزی کنید. در تنظیمات توصیه شده متر، همراه با نوردهی طولانی تر و کوتاه تر، عکس بگیرید و هر نتیجه را در صفحه بازبینی دوربین بررسی کنید.

یک ماه کامل روشن ممکن است برای عکاسی وسوسه انگیز به نظر برسد، اما مناظر دراماتیک تری در مراحل اولیه و بعدی یافت می شود، در نزدیکی جایی که روز قمری به شب قمری می رسد، خط سایه ای که به نابودگر معروف است پدیدار می شود. برای هلال ماه های اولیه یا اواخر، گاهی اوقات می توانید شب ماه را به دلیل انعکاس نور خورشید از زمین مشاهده کنید. پدیده ای به نام «خاکی» نوردهی طولانی‌تر هلال ماه با نور زمین، بخش روشن را بیش از حد در معرض دید قرار می‌دهد و جزئیات زیادی را در بخش نورانی زمین نشان می‌دهد.

سطح روشن در مجاورت ترمیناتور جایی است که نور خورشید به صورت مایل بر سطح ماه می افتد. در اینجا، ویژگی هایی با ارتفاع سایه های چشمگیر و جزئیات پیچیده ماه در بهترین حالت خود ارائه می شوند.

در بهار، بهترین زمان برای عکاسی از هلال ماه، عصر است، زیرا ماه در آسمان بالاتر ظاهر می شود و با زاویه تندتری نسبت به پاییز غروب می کند. در پاییز، برعکس است. هلال ها در اوایل صبح در آسمان بالاتر ظاهر می شوند. در عکاسی نجومی، ارتفاع بالاتر سوژه ها را به بالای لایه تیره جوی نزدیک به افق می برد.

تلسکوپ دارید؟ دوربین دارید؟ این دو را با هم ترکیب کنید تا عکس هایی با ظاهری متخصص داشته باشید.

آداپتورهای ساخت و مدل‌های خاص دوربین را می‌توانید از فروشگاه‌های نجومی خریداری کنید. اینها شامل یک حلقه با دوربین مناسب است. در داخل حلقه، یک نخ T ماده وجود دارد. یک استاندارد واقعی که در عکاسی نجومی استفاده می شود. یک بشکه رزوه T نر به آداپتور پیچ می شود، لوله به داخل نگهدارنده چشمی تلسکوپ می لغزد.

تلسکوپ ها معمولا دارای بشکه های 1.25 اینچی یا 2 اینچی هستند. مدرن ها با یک آداپتور قابل تعویض برای هر دو اندازه عرضه می شوند. در صورت موجود بودن از اندازه 2 اینچی بزرگتر استفاده کنید. پس از جفت شدن، تلسکوپ مانند یک لنز تله فوتو قدرتمند با عدد f ثابت است. در حالت ایده آل، از تنظیمات ISO پایین تا متوسط استفاده کنید.

کوتاه نگه داشتن نوردهی باعث کاهش اثرات ناشی از حرکت ظاهری ماه ناشی از چرخش زمین می شود. نوردهی بیش از حد طولانی، و ماه را تار نشان خواهد داد. یک پایه ردیاب استوایی هم تراز قطبی این حرکت را جبران می کند، اما برای نوردهی کوتاه ماه ضروری نیست.

برای عکس های حرفه ای تر، سایه‌ها در نزدیکی پایان‌دهنده، خطی که شب قمری را از روز قمری تقسیم می‌کند، بسیار چشمگیر هستند.
به نظر می رسد نمای بسیار بزرگنمایی شده از سطح ماه به دلیل چیزی به نام «دیدن جوی» می درخشد و می لرزد. این اصطلاحی است که انکسار ریز نور ماه را هنگام عبور از جو متلاطم زمین توصیف می کند. در تصویربرداری نجومی، جزئیات دقیق را مخدوش و محو می کند.

اثرات دیدن جو با استفاده از تکنیکی به نام «تصویربرداری خوش شانس» به حداقل می رسد. این شامل گرفتن چندین نوردهی کوتاه، مرتب‌سازی نتایج بر اساس کیفیت، تراز کردن بهترین‌ها و میانگین‌گیری آنها با هم است. این تصویر برداری را می توان با دوربین های عکاسی انجام داد، ام در اصل یک دوربین با قدرت صنعتی بهتر میتواند این کار را انجام دهد.

این دستگاه‌ها که به تصویربرداری سیاره‌ای، قمری و خورشیدی اختصاص دارند، معمولاً صدها، و نه هزاران فریم را در عرض چند ثانیه می‌گیرند. کار پر زحمت پردازش نتایج را نیز می توان با برخی از برنامه های کاربردی رایگان به صورت خودکار انجام داد.

منبع: sciencefocus

227323