اشکال هندسی پنهان در جنگل‌های آمازون از تمدنی گسترده و فراموش‌شده پرده برمی‌دارند
اشکال هندسی پنهان در جنگل‌های آمازون از تمدنی گسترده و
فراموش‌شده پرده برمی‌دارند
پژوهشگران با کمک فناوری لیدار موفق شده‌اند صدها سازه‌ی خاکی باستانی را که زیر پوشش متراکم جنگل‌های آمازون پنهان شده بودند، شناسایی کنند. آثار کشف‌شده داستان تمدنی پیچیده را روایت می‌کنند که بیش از دو هزار سال پیش، در این منطقه شکل گرفته بود.
جنگل‌های انبوه آمازون برای سال‌ها بسیاری از نشانه‌های جوامع باستانی را از چشم باستان‌شناسان پنهان کرده بودند. اما حالا، اسکن‌های لیزری هوابرد تصویری کاملاً تازه از گذشته‌ی این سرزمین ارائه می‌دهند. به‌گزارش لایوساینس، دانشمندان در پژوهشی تازه حدود ۴۵۰۰ کیلومتر مربع از جنگل‌های برزیل را بررسی کردند و به کشف ۳۹۶ ژئوگلیف جدید رسیدند.
تمدن آکوییری حدود ۲۵۰۰ سال پیش در بخش‌هایی از برزیل شکل گرفت. مردمان این فرهنگ سازه‌های خاکی را در قالب الگوهای هندسی می‌ساختند؛ سازه‌هایی که معمولاً شامل خندق‌های عمیق و خاکریزهای بلند بودند. مارتی پارسینن، باستان‌شناس دانشگاه هلسینکی، می‌گوید جوامع آکوییری نوعی جهان‌بینی مشترک داشتند و مراکز آیینی خود را در قالب‌های هندسی و یادمانی متنوعی طراحی و اجرا می‌کردند.
سازه‌های پنهان زیر جنگل چگونه آشکار شدند؟
باستان‌شناسی در آمازون همیشه با چالش بزرگی روبه‌رو بوده است؛ پوشش بسیار متراکم درختان باعث می‌شود بسیاری از سازه‌های باستانی از سطح زمین مشاهده نشود. در پژوهش محققان از فناوری لیدار استفاده کردند؛ روشی که با ارسال پالس‌های لیزری از هوا، امکان ترسیم دقیق سطح زمین زیر پوشش گیاهی را فراهم می‌کند.
در بررسی جدید، منطقه‌ای نزدیک به ۴۵۰۰ کیلومتر مربع اسکن شد و نتیجه، شناسایی ۳۹۶ ژئوگلیف تازه بود. داده‌ها در کنار یافته‌های قبلی به پژوهشگران امکان داد تا تصویر دقیق‌تری از گستره‌ی جغرافیایی تمدن آکیوری به دست آورند.
نزدیک به ۴۵۰۰ کیلومتر مربع اسکن شد و نتیجه شناسایی ۳۹۶ ژئوگلیف تازه بود
پارسینن بیش از دو دهه است که سازه‌های خاکی هندسی در ایالت اَکری برزیل را مطالعه می‌کند. او در سال ۲۰۲۱ نام «آکوییری» را برای این مجموعه‌ی فرهنگی باستانی پیشنهاد داد؛ نامی برگرفته از رود اَکری که از پرو و بولیوی عبور می‌کند و وارد برزیل می‌شود. در زبان مردم بومی آراواکی، آکوییری به معنای «رود کایمن‌ها» است.
بر اساس یافته‌ها، بخش مهمی از ژئوگلیف‌ها بین حدود ۶۰۰ سال پیش از میلاد تا ۸۵۰ میلادی ساخته شده‌اند. ساکنان این جوامع در خانه‌های بزرگ چندخانواری در اطراف این سازه‌ها زندگی می‌کردند و به کشاورزی، از جمله کشت ذرت و کدو، مشغول بودند.
