از بینی بزرگ تا صورت تخت: چرا چهره نئاندرتالها اینقدر با ما فرق داشت؟
از بینی بزرگ تا صورت تخت: چرا چهره نئاندرتالها اینقدر با ما فرق داشت؟
چهرهی انسانهای امروزی، بهطور چشمگیری کوچک و تخت است؛ تفاوتی که در مقایسه با چهرههای بزرگ و استخوانی نئاندرتالها و بینیهای پهن و برجستهشان کاملاً آشکار است. این اختلاف ساختاری، برای سالها موضوعی مبهم برای پژوهشگران دیرینانسانشناسی بود.
اکنون، پژوهش تازهای نشان میدهد که صورت انسانهای نوین بهتدریج رشد میکند و این رشد زودهنگام، در ابتدای نوجوانی متوقف میشود؛ در حالیکه چهرهی نئاندرتالها تا اوایل بزرگسالی همچنان در حال رشد باقی میمانده است.
الکساندرا شو، پژوهشگر پسادکترا در مؤسسهی انسانشناسی فرگشتی ماکس پلانک در آلمان، در گفتوگو با لایوساینس توضیح داد: «دو گونهی انسانی نئاندرتالها و انسان خردمند، در راه رشد استخوانهای صورت، مسیرهای متفاوتی را طی کردهاند.»
شو و همکارانش برای بررسی دقیقتر این تفاوتها، پژوهشی تطبیقی را بر روی ۱۷۴ جمجمه از سه گونهی انسان خردمند، نئاندرتالها و شامپانزهها انجام دادند. نمونهها طیف گستردهای از سنین، از کودکی تا بزرگسالی را دربرمیگرفتند تا روند رشد و دگرگونی استخوانهای چهره در طول زندگی آشکار شود.
