آیا سیاه‌چاله‌ها منفجر میشوند؟ معمای ۵۰ ساله‌ای که فیزیک کوانتوم را به چالش کشید
آیا سیاه‌چاله‌ها منفجر میشوند؟ معمای ۵۰ ساله‌ای که فیزیک کوانتوم را به چالش کشید
استیون هاوکینگ در یکم مارس ۱۹۷۴ مقاله‌ای با عنوان سوالی «انفجار سیاه‌چاله؟» در نشریه نیچر منتشر کرد که اکنون پس از گذشت نیم‌قرن، پژوهشی پیشگویانه به‌نظر می‌آید. ایده‌ی برجسته هاوکینگ در مورد اسرارآمیزترین اجرام کیهان که اکنون «تابش هاوکینگ» نامیده می‌شود، به‌تازگی ۵۰ ساله شده است. در این مدت، با تلاش هرچه بیشتر فیزیکدانان برای آزمایش نظریه‌ی او، پرسش‌های بیشتری مطرح شده که پیامدهای عمیقی بر نحوه‌ی نگرش ما به کارکرد واقعیت داشته‌اند.هاوکینگ که ۶ سال پیش از دنیا رفت، دراصل دریافت که سیاه‌چاله‌ها نباید واقعا سیاه باشند؛ زیرا پیوسته مقدار کمی گرما از خود ساطع می‌کنند. این نتیجه‌گیری بر اساس اصول پایه‌ی فیزیک کوانتوم به دست آمد که بر اساس آن، حتی فضای خالی نیز یکنواخت و بدون حادثه نیست. درعوض، فضا با میدان‌های کوانتومی متلاطم پر شده است که در آن‌ها، جفت‌های «ذرات مجازی» بی‌وقفه از ناکجاآباد ظاهر میشوند و در شرایط عادی تقریبا به‌صورت آنی یکدیگر را نابود می‌کنند.با این‌حال در افق رویداد یا سطح کروی که مرز سیاه‌چاله را تعیین می‌کند، اتفاق متفاوتی رخ می‌دهد. افق رویداد به نقطه‌ی گرانشی بی‌بازگشتی گفته می‌شود که تنها به درون راه دارد. هاوکینگ بر این باور بود که در سیاه‌چاله دو ذره‌ی مجازی می‌توانند از یکدیگر جدا شوند. یکی از آن‌ها درون سیاه‌چاله سقوط می‌کند؛ درحالی‌که دیگری به شکل تابش منتشر می‌شود و مقداری انرژی با خود حمل می‌کند. در نتیجه، سیاه‌چاله مقدار کمی از جرمش را از دست می‌دهد، کوچک می‌شود و می‌درخشد.
مجله خبری بیکینگ
