آیا در کشورهای دارای نرخ پایین تولد، سگ‌ها جای کودکان را گرفته‌اند؟

در جوامع غربی، صرف‌نظر کردن از فشارها و هزینه‌های فرزندآوری و جایگزین کردن آن با نگهداری حیوانات خانگی، به‌سرعت درحال تبدیل شدن به هنجاری اجتماعی است. در این جوامع با وجود کاهش یا ثبات نرخ زاد و ولد، میزان نگهداری از سگ‌ها همچنان رو به افزایش است.

در ایالات متحده، کانادا، استرالیا و بخش زیادی از اروپا، یک‌سوم تا نیمی از خانوارها حداقل یک سگ دارند. همزمان با رشد تدریجی این آمار، بسیاری از کشورها با کاهش پیوسته نرخ باروری مواجه‌اند که پیش‌بینی می‌شود در دهه‌های آتی جمعیت آن‌ها را درمعرض خطر قرار دهد.

لورا گیلت و انیکو کوبینی از دانشگاه اوتووش لوراند مجارستان در مطالعه‌ی نظری جدیدی به بررسی علل فرهنگی این روند و پیامدهای آن برای مفهوم خانواده در آینده پرداخته‌اند.

سگ‌ها از دیرباز همراهان گران‌قدری برای انسان‌ها بوده‌اند. طی هزاران سال و احتمالا در چندین دوره مختلف، جوامع انسانی و گروه‌هایی از سگ‌های وحشی با هم پیوند خورده‌اند و این رابطه در طول نسل‌ها به‌تدریج مستحکم‌تر شده است. این رابطه روزگاری عمدتا کاربردی بوده و مبتنی بر رفتارهای متقابل سودمند بوده که برای هر دو طرف در شکار و نگهبانی مزیت‌هایی به همراه داشته است. امروزه، جایگاه سگ در میان مردم تغییر کرده و نقش آن از جنبه‌های کاربردی به سوی ارتباطی پرمحبت و مراقبتی‌تر گرایش یافته است.

وقتی در خیابان‌های معروف و پرجمعیت شهرهایی مثل لندن، پاریس، ملبورن یا نیویورک قدم می‌زنید و با صحنه‌هایی مواجه می‌شوید که در آن‌ها سگ‌ها همانند کودکان انسان، لباس به تن دارند و از خوراکی‌های ویژه بهره‌مند می‌شوند، ممکن است این فکر به ذهنتان برسد که این سگ‌ها بیشتر نقش جایگزین فرزندان را برای صاحبانشان بازی می‌کنند.