آب آلوده و سرطان؛ آیا دیتاسنترها مقصر بحران اورگن هستند؟
آب آلوده و سرطان؛ آیا دیتاسنترها مقصر بحران اورگن هستند؟
شهرستان موراو در ایالت اورِگِن به‌خاطر مزارع عظیم و کارخانه‌های بزرگ صنایع غذایی شناخته می‌شود، اما حالا نام دیتاسنترهای آمازون نیز در فهرست عوامل تأثیرگذار بر محیط‌زیست این منطقه قرار گرفته است. به گفته کارشناسان، ترکیب این فعالیت‌ها به افزایش نگران‌کننده‌ی نیترات در آب آشامیدنی منجر شده و نرخ سرطان و سقط‌جنین را در این منطقه بالا برده است.
بر اساس گزارش تحقیقی Rolling Stone، اگرچه آمازون از نیترات برای خنک‌سازی دیتاسنترهای خود استفاده نمی‌کند، اما عملکرد این شرکت باعث تسریع آلودگی سفره آب زیرزمینی Lower Umatilla Basin شده است؛ سفره‌ای که منبع اصلی آب آشامیدنی ساکنان به‌شمار می‌رود. ترکیب مدیریت نامناسب فاضلاب، خاک شنی منطقه و اصول ساده فیزیک باعث شد غلظت نیترات در برخی چاه‌ها به 73ppm برسد و این یعنی ۱۰ برابر حد مجاز ایالت اورگن (7ppm) و ۷ برابر حد مجاز فدرال.
در گزارش آمده است که با ورود دیتاسنترهای آمازون، روند آلودگی آب در شهرستان موراو سرعت بیشتری گرفته است. مراکز پردازش داده هر سال ده‌ها میلیون گالن آب از سفره‌ی زیرزمینی برداشت می‌کنند و پس از خنک‌سازی تجهیزات، آن را به سیستم فاضلاب صنعتی انتقال می‌دهند. نتیجه‌ی این فرایند، ورود حجم بیشتری از فاضلاب حاوی نیترات به مزارع منطقه است؛ جایی‌که خاک شنی توان جذب آن را ندارد و آلودگی دوباره راه خود را به سفره‌ی آب زیرزمینی باز می‌کند.
ماجرا زمانی بدتر می‌شود که آمازون همین آب آلوده را مجدداً برای خنک‌کردن سیستم‌های خود استفاده می‌کند. در این چرخه، بخش زیادی از آب تبخیر می‌شود اما نیترات باقی می‌ماند و به‌همین‌دلیل هنگام بازگشت دوباره‌ی آب به شبکه‌ی فاضلاب، غلظت نیترات بالاتر می‌رود. در برخی نمونه‌ها میزان نیترات فاضلاب خروجی دیتاسنترها به 56ppm هم رسیده که ۸ برابر حد ایمن اعلام‌شده در ایالت است.
آمازون اما روایت دیگری دارد. لیزا لواندوفسکی سخن‌گوی شرکت گزارش Rolling Stone را گمراه‌کننده و نادرست توصیف کرد و گفت میزان آبی که این شرکت برداشت و بازگشت می‌دهد، بخش بسیار کوچکی از کل سیستم آبی منطقه است و تأثیر معناداری بر کیفیت آب ندارد.
گفته می‌شود افزایش نیترات در آب آشامیدنی با رشد موارد نادر سرطان و سقط‌جنین ارتباط دارد. بااین حال، اقدامات برای مهار آلودگی و تأمین آب سالم برای ساکنان بسیار کند پیش می‌رود. این شرایط، در کنار این واقعیت که ۴۰ درصد جمعیت موراو زیر خط فقر زندگی می‌کنند، بسیاری را به یاد بحران آب در فلینت میشیگان انداخته است. کریستین اوستروم، مدیر اجرایی سازمان OR، در این‌باره می‌گوید: «این‌ها مردمی هستند بدون قدرت سیاسی و اقتصادی، و دانشی اندک از خطری که تهدیدشان می‌کند.»
