فقط تهران بی‌آب نیست؛ کارشناسان می‌گویند شهر کابل در آستانه ورشکستگی آبی است
فقط تهران بی‌آب نیست؛ کارشناسان می‌گویند شهر کابل در آستانه ورشکستگی آبی است
کارشناسان هشدار می‌دهند که کابل، پایتخت افغانستان با بحران وجودی در زمینه آب مواجه است و احتمال دارد که شهرهای دیگر نیز در معرض خطر باشند. کابل به‌دلیل ترکیبی از عوامل گوناگون، از جمله تغییرات اقلیمی، مدیریت ضعیف منابع آبی، شهرنشینی شتاب‌زده و افزایش جمعیت که حدود ۵ تا ۶ میلیون نفر برآورد می‌شود، در حال خشک‌شدن است؛ تقریباً همان عواملی که این روزها تهران را درمعرض بحران آب قرار داده است.
سازمان بشردوستانه مرسی کورپس در گزارشی در ماه آوریل، اعلام کرد که بحران آب کابل به نقطه بحرانی رسیده است؛ زیرا سفره‌های آب زیرزمینی با سرعتی بیشتر از میزان تغذیه درحال تخلیه هستند و مشکلاتی مانند گرانی آب، آلودگی و ضعف زیرساخت‌ها نیز وجود دارد.
در ماه ژوئن، یکی از ساکنان کابل به گاردین گفت هیچ آب چاه با کیفیت مناسبی در دسترس نیست و هفته گذشته، یکی دیگر از اهالی کابل در گفتگو با سی‌ان‌ان اظهار داشت که نمی‌داند اگر شرایط وخیم‌تر شود، خانواده‌اش چگونه زنده خواهند ماند.
در کابل برخی از خانوارها ۳۰ درصد درآمد خود را صرف تأمین آب می‌کنند
مشکل آب کابل موضوع جدیدی نیست و طی دهه‌ها به‌طور پیوسته وخیم‌تر شده است. کاهش کمک‌های بشردوستانه به افغانستان از اوت ۲۰۲۱، زمانی که طالبان با خروج نیروهای آمریکا و متحدانش به قدرت بازگشتند، بحران را تشدید کرده است.
نمایندگان سازمان مرسی کورپس در پایان گزارش گفته‌اند اگر مدیریت آب در کابل به‌طور گسترده تغییر نکند، طی ده سال آینده یا حتی زودتر، این شهر با یک فاجعه بزرگ انسانی روبرو خواهد شد.
گزارش جدید بر پایه مطالعات پیشین سازمان ملل متحد تهیه شده است. این مطالعات نشان داده‌اند که منابع آب زیرزمینی کابل تا سال ۲۰۳۰ در معرض اتمام قرار دارند و تقریبا نیمی از چاه‌های حفاری‌شده در کابل هم‌اکنون خشک شده‌اند. در‌حال‌حاضر هر سال میزان برداشت از منابع آب حدود ۴۴ میلیون متر مکعب بیش از میزان تغذیه طبیعی آن‌ها است.
محمد محمود، کارشناس امنیت آب که در تهیه گزارش نقشی نداشته است، به لایوساینس گفت کابل به‌وضوح در میانه بحرانی رو به وخامت در زمینه آب قرار دارد و شرایط نشان می‌دهد که سامانه تامین آب کابل دیگر قادر به ادامه کار به‌صورت پایدار نیست و در آستانه فروپاشی قرار دارد؛ زیرا منابع آب زیرزمینی با سرعتی بسیار بیشتر از تجدید طبیعی آن‌ها مصرف می‌شوند.
