آیا می‌توان ایستگاه فضایی بین‌المللی را به‌جای خروج از مدار به موزه تبدیل کرد؟

ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) بیش از ربع قرن است که به‌عنوان تنها سکونتگاه دائمی بشر در ورای جو زمین شناخته می‌شود؛ سازه‌ای عظیم در ارتفاع ۴۰۰ کیلومتری که باعث شده طی تمام سال‌ها، حتی برای یک لحظه تمام جمعیت انسان‌ها به‌صورت هم‌زمان روی سیاره مبدأ حضور نداشته باشند.

آزمایشگاه پیشرفته‌ی مداری که نماد همکاری‌های بین‌المللی و کانون پژوهش‌های علمی پیچیده محسوب می‌شود، طبق برنامه‌ریزی‌های فعلی باید تا پنج سال آینده با ورود کنترل‌شده به جو زمین، پایانی آتشین را تجربه کند. با‌این‌حال، دو قانون‌گذار آمریکایی معتقدند ناسا باید به‌جای نابودی کامل، گزینه‌ی حفظ این میراث تاریخی را با جدیت بررسی کند.

لایحه بازنوشت بودجه ناسا برای سال ۲۰۲۶، در تاریخ ۴ فوریه با تأیید اجماعی کمیته علمی مجلس نمایندگان آمریکا همراه شد. این مصوبه برخلاف بودجه‌های سالانه، اولویت‌های استراتژیک و اهداف بلندمدت آژانس فضایی را تعیین می‌کند و اکنون در انتظار تأیید نهایی در مجلس نمایندگان، سنا و امضای ریاست‌جمهوری است.

الحاقیه شماره ۳۶ این لایحه که توسط جورج وایت‌سایدز و نیک بگیچ ارائه شده است، ناسا را مکلف می‌کند تا امکان‌سنجی انتقال ایستگاه فضایی به یک «بندرگاه مداری» در ارتفاعات بالاتر و امن‌تر را به‌جای سقوط در اقیانوس بررسی کند. هدف از این طرح، جلوگیری از سقوط ایستگاه در اقیانوس آرام و حفظ آن به‌عنوان یک دارایی ارزشمند ملی و بین‌المللی است.