خلق نسخهای از دنیای واقعی در فضای واقعیت مجازی، برای چندین دهه همواره آرزوی مشتاقان تکنولوژی و آثار علمی تخیلی بود. با پیشرفت فناوری در سالهای اخیر، این رویا بیش از هر زمان دیگری به واقعیت نزدیک شده است. پروژه متاورس توسط مارک زاکربرگ و شرکت متا (Meta) که قبلا چندین و چند سال بهعنوان فیسبوک شناخته میشد، بهتازگی آغاز به کار کرد. میتوان گفت که این نزدیکترین تلاشی بوده که تاکنون برای رسیدن به این رویا دیدیم. اما اگر این بهترین تلاش ما برای رسیدن به رویای متاورس باشد، باید اعتراف کرد که احتمالا مدت زیادی طول خواهد کشید تا یک دنیای واقعیت مجازی شبیه به Ready Player One را ببینیم. اینترنت در این مدت از فرصت استفاده کرده تا تقریبا هر چیزی که متاورس تاکنون نشان داده را مسخره کند؛ البته که برخی موارد آن واقعا هم مضحک به نظر میرسد. مثلا آخرین اطلاعیه آنها درباره اضافه شدن «پاها» به تجربه واقعیت مجازی متاورس را در نظر بگیرید که ظاهرا حتی آنطور آنها میگویند هم کار نمیکند.
براساس گزارش تام وارن از نشریه The Verge، فیل اسپنسر، رئیس ایکس باکس و یکی از تأثیرگذارترین چهرههای صنعت بازی در چند سال اخیر، بهتازگی دیدگاه خود را درباره متاورس با برنامه WSJ Live به اشتراک گذاشت و صحبتهای جالبی را در این خصوص مطرح کرده است. فیل اسپنسر درمورد وضعیت فعلی متاورس گفته که این فناوری درحال حاضر «فقط یک بازی ویدیویی ضعیف است. ساختن یک متاورس که مثل یک اتاق نشیمن در دنیای واقعی است، طوری نیست که من بخواهم وقتم را در در آن بگذرانم». البته او در ادامه اضافه کرده که این پدیده در مراحل ابتدایی روند توسعهی خود قرار داشته و در آینده «تکامل خواهد یافت».
متاورس تاکنون چقدر نزد کاربرها و حتی کارمندان واقعی خود برای استفاده از آن پول دریافت میکنند، محبوبیت ندارد و اصلا در شرایطی نیست که برای آن تصور میشد. باید گفت تحولی که فیل اسپنسر از آن صحبت میکند، اتفاقی اجتنابناپذیر است. واقعیت این است که متاورس طی شرایط فعلی برای خیلیها اصلا جذاب به نظر نمیرسد.
تنها چیزهایی که تاکنون از آن دیدیم، تلاش افراد برای فروش چیزهای به ظاهر بیارزش یا وادار کردن کارمندان شرکتها برای کار در این فضا بوده که با رویاهایی که درباره آن داشتیم، فرسنگها فاصله دارد. کارکنان متاورس در همین مدت کوتاه حسابی از آن خسته شدند؛ هیچ کس نمیهواهد کار خود را با استفاده از یک هدست داغ و اذیتکنندهای که فقط آنها را در یک دفتر دیجیتالی با ظاهری بدتر قرار میدهد، سختتر و غیرقابل تحملتر کند. از طرفی کل ایدهی آن هم در وهله اول اصلا بدیع و اورجینال نیست. پلتفرمهایی مانند VRChat سالها است که ساخته شدند و حداقل بازیکنان با استفاده از آن سرگرم میشوند. بنابراین حداقل میدانیم که سرگرمکننده بودن متاورس امکانپذیر است.
در هر حال باید گفت که قبل از هر چیزی متاورس نیاز دارد تا سختافزار مورد استفاده خود را به یک عینک کوچک، سبک و قابلیت استفادهی آسان تبدیل کند. ظاهر و ساختار دنیای متاورس نیز باید چند برابر بهتر و جذابتر شود و کسانی که آن را توسعه میدهند باید بیشتر روی حس خوب آن تمرکز کنند تا اینکه چقدر پول بیشتری را میتوان از مصرفکنندگان بهدست آورد.
بسیاری از مخاطبانی که متاورس بهدنبال جلب توجه آنها است، باید فیل اسپنسر در اینباره هم عقیدهاند. اگر آنها میخواهند چیزی را بسازند که برای سالها در میان کاربران باقی بماند، باید افرادی را در تیم خود جذب کنند که واقعا میدانند چطور میتوان یک بازی ویدیویی عالی و موفق را ساخت. زیرا آخر کار، متاورس چیزی نیست جز یک بازی MMO بزرگ و شکوهمند.
