آنچه که از تصویر امروز ناسا پیداست، نمایی حیرت‌انگیز از آسمان شب به همراه مهمان ناخوانده‌ای است که عکاس آن را ثبت کرده است. زمینه این تصویر بخشی از آسمان را نشان می‌دهد که بخش مرکزی راه شیری و همسایگی منظومه شمسی به همراه ماهِ گرفته و شهابی کوچک دیده می‌شود.
گاز و غبار رنگارنگ در مرکز تصویر، سحابی رو-مارافسای (Rho Ophiuchi) نام دارد که مجموعه‌ای از سحابی‌های مختلف است و در ۴۶۰ سال نوری از ما قرار دارد. سمت چپ تصویر، قرص مرکزی راه شیری است و در شب‌های تاریک حتی با چشم غیر مسلح نیز دیده می‌شود و ۲۷ هزار سال نوری دورتر است.
در راست، ماه سرخ رنگ قرار دارد که در شب ۲۵ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۰ گرفت و نور ماه را به طور قابل توجهی کاهش داد. این همسایه زمین فقط ۱ دقیقه نوری با ما فاصله دارد. شهاب سبز رنگ مرکز تصویر، نزدیکترین جرم داخل تصویر به ما است و در جو بالای سرمان، که فقط ۸۰ کیلومتر دورتر است، سوخت.
آسمان شب؛ میراث گمشده
سعی کنید نسبتی از این فاصله‌ها را تصور کنید؛ حالا آسمانی که در بالای سرمان قرار دارد شگفت‌انگیزتر از قبل به نظر می‌رسد. عظمتی که در شب‌های تاریک با چشم نیز دیده می‌شود، قابل وصف نیست و تصور اینکه ما فقط روی یک سفینه آبی رنگ کوچک در این جهان غوطه‌ور هستیم، حیرت‌آور است.
با این حال، هیچ وقت نمی‌توانیم چنین منظره‌ای را با چشم غیر مسلح، حتی در تاریک‌ترین آسمان‌ها ببینیم. عکاس این تصویر را با ترکیب ۱۰ عکس از آسمان لاپالما در جزایر قناری ثبت کرده است. ماه‌گرفتگی کلی بعدی در ۱۷ آبان‌ماه رخ می‌دهد که مراحل آخر آن در بخش‌هایی از ایران قابل مشاهده است و در واقع ماه گرفته در آسمان بخش شرقی ایران طلوع می‌کند.
