دانشمندان می‌گویند ممکن است جهان آینه‌ای به موازات و متقارن با جهان ما وجود داشته باشد که قابل رویت نیست و تنها از طریق گرانش می‌توان وجود آن را ثابت کرد.
اختلاف نظرهایی در مورد ثابت هابل و نرخ انبساط جهان مطرح است. جهان موازی آینه‌ای به این مشکلات پایان می‌دهد و نشان می‌دهد ثابت هابل آنطور که محققان تصور می‌کنند، ثابت نیست.
یکی از ماموریت‌های هابل کسب اطلاعات درباره نرخ انبساط جهان است. اخترشناسان در طول سال‌ها از تلسکوپ‌هایی مثل هابل استفاده کرده‌اند تا ببینند جهان ما با چه سرعتی در حال بزرگتر شدن است. ناسا می‌گوید ظاهرا میان نرخ انبساط جهان ما با مشاهداتی که درست بعد از مه‌بانگ صورت گرفته، اختلاف مهمی وجود دارد. حالا جهان آینه‌ای موازی این مساله را حل می‌کند.
گفتنی است این نخستین باری نیست که موضوع جهان آینه‌ای مطرح می‌شود و دانشمندان طی سال‌های اخیر نیز روی این موضوع بررسی‌هایی انجام داده‌اند. اما پیش از این دانشمندان برای حل اختلاف نظر درباره ثابت هابل به سراغ چنین نظریه‌ای یعنی جهان موازی آینه‌ای نرفته بودند.
جهان آینه‌ای موازی و ثابت هابل
در مطالعه جدید دانشمندان می‌گویند ممکن است جهان آینه‌ای نادیدنی به موازات جهان ما وجود داشته باشد که ذرات آن صرفا از طریق گرانش با جهان ما در تعامل است. اگر این نتیجه‌گیری درست باشد، می‌تواند موضوع اختلاف‌نظر در مورد ثابت هابل و انبساط جهان را حل کند که در حال حاضر به معمای بزرگی در کیهان‌شناسی تبدیل شده است.
ثابت هابل نرخ فعلی انبساط جهان است. زمانی که دانشمندان از طریق مدل استاندارد کیهان‌شناسی سرعت انبساط جهان را پیش‌بینی می‌کنند، نرخ آن بسیار کندتر از سرعت کشف شده توسط دقیق‌ترین اندازه‌گیری‌های انجام شده است. بسیاری از کیهان‌شناسان در تلاشند تا علت این تفاوت را با تغییر پارادایم کیهان شناختی حل کنند.
«فرانسیس یان سیر راسین»، استادیار گروه فیزیک و نجوم دانشگاه نیومکزیکو و محققان دیگری از دانشگاه کالیفرنیا در تلاشند تا راهکاری برای حل این معما پیدا کنند و آنها به این نتیجه رسید‌ه‌اند که شاید لازم باشد تا نظریات بنیادین درباره درک ما از کیهان به صورت کلی تغییر کند تا پاسخی احتمالی برای این موارد به دست آید.
به گفته ناسا، کیهان‌شناسی به مطالعه علمی ویژگی‌های جهان در مقیاس بزرگ می‌پردازد. کیهان‌شناسان موضوعاتی مانند ماده تاریک، انرژی تاریک و همچنین وجود یک یا چند جهان را بررسی می‌کنند. این بخش از کیهان‌شناسی درباره کل کیهان، مملو از اسرار ناشناخته است.
اما اکنون دانشمندان در مطالعات خود مدل‌های ریاضی کیهان‌شناختی را شناسایی کرده‌اند که قبلا نادیده گرفته می‌شد و این مدل‌ها می‌توانند پاسخگوی اختلاف‌نظرها در مورد نرخ انبساط جهان باشند.
اگر جهان به شکلی دارای چنین تقارن آینه‌ای باشد، در اصل باید انتظار داشت که جهان آینه‌ای وجود دارد که به شکل قابل توجهی شبیه جهان ماست، اما نمی توانیم آن را ببینیم و تنها از طریق گرانش می توان وجود آن را اثبات کرد.
محققان این مطالعه می‌گویند شاید در نگاه اول چنین موضوعی احمقانه به نظر برسد ولی از آنجایی که این نظریه می‌تواند به حل برخی مسایل فیزیک ذرات کمک کند، می٬توان روی آن بررسی‌های بیشتری انجام داد.
