این سحابی سیاره‌نمای کم فروغ حدود ۱۸۰۰ سال نوری از ما فاصله دارد و پایین‌تر از صورت فلکی جبار در آسمان قرار دارد. سحابی آبل ۷ (Abell 7) با ستاره‌های کهکشان راه شیری محاصره شده است و در زمینه‌ای از کهکشان‌های دوردست دیده می‌شود.
تصویر امروز ناسا ناحیه‌ای از عمق آسمان را نشان می‌دهد که این سحابی کروی شکل در آن وجود دارد. قطر آبل ۷ تقریبا برابر با ۸ سال نوری است و جزئیات حیرت‌انگیزی در مرکز خود دارد. عکاسان نجومی این تصاویر را با فیلترهای باند باریک (narrowband filters) ثبت می‌کنند تا بتوانند حتی جزئیات بیشتری را از چنین سحابی‌هایی به دست آورند.
نحوه ثبت تصاویر سحابی‌ها
می‌دانیم که جنس بیشتر مواد قابل مشاهده در کیهان از هیدروژن است و به همین ترتیب، بیشتر سحابی‌ها از مولکول‌های هیدروژن ساخته شده‌اند. این مولکول‌ها با بادهای ستاره‌های اطرافشان برانگیخته می‌شوند و در طیف فروسرخ می درخشند.
چشم ما به اندازه کافی قدرتمند نیست تا این درخشش را ببیند. اما عکاسان با فیلترهایی که استفاده می‌کنند، این درخشش‌ها را ثبت می‌کنند و پس از پردازش می‌توانیم آن‌ها را ببینیم. سحابی آبل ۷ بیشتر از هیدروژن و کمی اکسیژن تشکیل شده است که مولکول‌های هیدروژن این سحابی در تناژ قرمز و مولکول‌های اکسیژن به رنگ سبز و آبی دیده می‌شود.
سحابی‌های سیاره‌نما مرحله آخر از حیات ستاره‌هایی مثل خورشید است که با غلبه فشار لایه‌های درونی به گرانش ستاره، منفجر می‌شود. خورشید ما نیز حدود ۵ میلیارد سال دیگر به چنین سرنوشتی دچار می‌شود و لایه‌های درونی خود را به فضای بیرون می‌پاشد. ستاره مرکزی این سحابی در وسط تصویر به شکل یک کوتوله سفید کم نور دیده می‌شود که ۱۰ میلیارد سال عمر دارد. سن خود سحابی آبل ۷ نیز حدود ۲۰ هزار سال تخمین زده می‌شود.
