چرا بعضی از کبوترها پشتک وارو میزنند؟
چرا بعضی از کبوترها پشتک وارو میزنند؟
آتوسا سامانی، یادگیری دربارهی ژنتیک کبوترها را از سنین پایین آغاز کرد. او در اصفهان، شهری که با برجهای کبوتر محاصره شده و در میان کبوترها بزرگ شد. کبوتر مورد علاقهی آتوسا در کودکی، پرندهای کاملاً سفید رنگ بود. اما آتوسای ۶ یا ۷ ساله ناگهان متوجه شد که هیچکدام از فرزندان این کبوتر خاص، کاملاً سفید از آب درنیامدند.در آن زمان، سامانی آموخت که رنگ سفید یک صفت ژنتیکی مغلوب است و تنها زمانی نمایان میشود که فرد دو نسخهی معیوب از یک ژن را به ارث ببرد. کبوتر سفید دو نسخهی معیوب از ژنی داشت که به طور معمول برای رنگآمیزی پرها رنگدانه میسازد؛ بنابراین رنگ پرهای او سفید بود. اما فرزندان او یک نسخهی طبیعی و تولیدکنندهی رنگدانه از ژن را از مادر خود به ارث بردند و پرهای رنگی داشتند.«پشتک وارو زدن» نشانهی وجود نوعی اختلال حرکتی پیشرونده استاولین درس در مورد وراثت کبوترها، باعث شد که سامانی بخواهد بیشتر دربارهی ژنتیک کبوترها یاد بگیرد. او برای تحصیل در دانشگاه یوتا، به ایالات متحده نقل مکان کرد و به آزمایشگاه مایکل شاپیرو پیوست تا دربارهی اینکه چرا برخی کبوترها پشتک وارو میزنند، مطالعه و پژوهش کند.کبوترهای چرخزن دو دسته هستند: چرخزنهای پرنده، مانند گونهی چرخزنهای بیرمنگام که پرواز میکنند، اما قبل از شروع دوبارهی پرواز به سمت زمین چرخ میزنند. گونهی دوم نیز چرخزنهای پارلور هستند که در ویدیوی فوق میبینیم. این گونه نمیتواند پرواز کند، اما به جای پروازکردن در امتداد زمین پشتک وارو میزند.در بسیاری از اشعار فارسی آمده است که حرکات آکروباتیک کبوترها از شادبودن آنها سرچشمه میگیرد. بهعنوان مثال قاآنی شیرازی در قصیدهای در ستایش ناصرالدین شاه میگوید:چو این شنید طرب کرد و رقص کرد و نشاطچنان که گفتی از می شدست مست و ملنگمعلقی دو سه از ذوق زد کبوتروارچنانکه صیحهزنان اوفتاد واله و دنگاما سامانی میگوید حقیقت تلختر از این حرفها است. او میگوید این حرکات قطعاً نشانهی وجود اختلال حرکتی است و هیچ جنبهی خوبی ندارد. این اختلال پیشرونده است، یعنی بلافاصله پس از ظهور نطفه در تخم ظاهر میشود و به مرور زمان گسترش مییابد و وخیمتر میشود، تا زمانی که پرنده نتواند پرواز کند.سامانی با بررسی ژنهایی که در پشتکواروی کبوترها نقش دارند، در کنفرانس ژنتیک TAGC24 در نشنال هاربر اعلام کرد که حداقل پنج ژن در این رفتار نقش دارند. همکاران او نیز تأیید کردند که پشتکوارو زدن، یک صفت مغلوب است. زیرا وقتی که کبوترهای چرخزن پارلور با کبوترهای خانگی جفتگیری کردند، هیچکدام از فرزندان هیبریدی پشتکوارو نمیزدند و نمیچرخیدند. هنگامی که پرندگان هیبریدی با هم پرورش داده شدند، حدوداً ۴ کبوتر از هر ۱۰ کبوتر، در صورت اجبار به پرواز پشتک میزدند.بیشتر بخوانیدکبوترها نهتنها احمق نیستند، بلکه مثل هوش مصنوعی آموزش میبینند9 آبان 02مطالعه ‘3سامانی از دو روش آماری مختلف برای یافتن ژنهایی استفاده کرد که باعث میشود کبوترها پشتکوارو بزنند. او به پنج بخش بزرگ از دیانای دست یافت که حاوی صدها ژن است، اما هیچیک از ژنها در آن نواحی دارای جهش نبود و نمیتوانست علت قطعی غلتزدن باشد.
مجله خبری بیکینگ
